Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Εξόρυξη πετρελαίου μαζούτ από πισσούχες άμμους: το πιο επαίσχυντο περιβαλλοντικό μυστικό του Καναδά

 "Η εξόρυξη πετρελαίου από πισσούχες άμμους έχει κατονομαστεί ως το μεγαλύτερο (και πιο καταστρεπτικό) βιομηχανικό έργο στην ανθρώπινη ιστορία" Photograph: Aaron Huey/National Geographic/Getty Images

της Τζεπόρα Μπέρμαν (Tzeporah Berman) 

Αυτή την εβδομάδα, η κυβέρνηση του Καναδά θα είναι στη Βόννη και θα διαφημίζει το σχέδιο του Καναδά για το κλίμα. Θα ενταχθούν σε αυτό καναδικές εταιρείες πετρελαίου που εργάζονται για να βάλουν μια πράσινη απόχρωση στην καναδική πισσούχα άμμο - αλλά ο κόσμος δεν πρέπει να ξεγελαστεί.. Η αλήθεια είναι ότι ο Καναδάς δεν μπορεί ακόμα να επιτύχει τους δικούς του αδύναμους κλιματικούς στόχους. 

Η χώρα σχεδιάζει να επεκτείνει την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου παρά τα αποδεικτικά στοιχεία (why new tar sands pipelines are incompatible with the paris goals) ότι αυτό είναι ασυμβίβαστο με τους στόχους του Παρισιού. 

Επίσης, υπάρχει το ζήτημα της τοξικής λάσπης των αποβλήτων από την καταστροφή των άμμων πίσσας του Καναδά, τα οποία σχηματίζουν τις λεγόμενες "λιμνοδεξαμενές” (αποβλήτων). 
Από αυτό το έτος, οι λίμνες αυτές διαθέτουν 1 τρισεκατομμύριο λίτρα λάσπης που δεν συγκρίνεται με οποιοδήποτε άλλο βιομηχανικό υποπροϊόν στον κόσμο. Περιέχει ένα μοναδικό κοκτέιλ τοξικών χημικών ουσιών και υδρογονανθράκων που θα παραμείνει σε ενδιάμεση κατάσταση "μελάσας"  για αιώνες εάν μείνει ως έχει. 
Αυτές οι ανοιχτές, χωρίς όρια λίμνες καλύπτουν σήμερα 220 τ.χλμ., μια έκταση γης ισοδύναμη με 73 κεντρικά πάρκα της Νέας Υόρκης. Μια ενιαία δεξαμενή αποβλήτων - η λεκάνη καθίζησης της λίμνης Mildred - έχει αναγνωριστεί από το Υπουργείο Εσωτερικών των ΗΠΑ ως το μεγαλύτερο φράγμα στον κόσμο.


"Οι λίμνες αυτές διαθέτουν 1 τρισεκατομμύριο λίτρα λάσπης που δεν συγκρίνεται με οποιοδήποτε άλλο βιομηχανικό υποπροϊόν στον κόσμο"

Αυτές οι λίμνες αποβλήτων έκαναν διεθνή πρωτοσέλιδα το 2008, όταν 1.600 πάπιες πέταξαν και προσγειώθηκαν σε μια από αυτές. Η προκύπτουσα απεικόνιση των ζώων που είχαν επικαλυφθεί με πετρέλαιο ήταν μια ισχυρή υπενθύμιση του κόστους του παγκόσμιου εθισμού στο πετρέλαιο. 

Έκτοτε, το θέμα έχει σιγά-σιγά ξεθωριάσει στη δημόσια μνήμη, καθώς οι έντονες υποσχέσεις της κυβέρνησης της Αλμπέρτα ότι θα καθαρίσει τις λίμνες δημιούργησαν στον Καναδά και τον υπόλοιπο κόσμο την εντύπωση ότι το πρόβλημα αντιμετωπίζεται σοβαρά. 

Ωστόσο, τον περασμένο μήνα η κυβέρνηση της Αλμπέρτα ενέκρινε ένα σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων της Suncor Energy Incorporated, της παλαιότερης εταιρείας εξόρυξης στην καναδική άμμο πίσσας. Με την έγκριση αυτού του σχεδίου, η Suncor θα χρειαστεί άλλα 70 χρόνια μετά τη διακοπή λειτουργίας των εγκαταστάσεών της για να καθαρίσει το περιβαλλοντικό χάος που έχουν δημιουργήσει πάνω από 60 χρόνια εξόρυξης πετρελαίου. 

Για να είναι ξεκάθαρο, η Αλμπέρτα διαθέτει μια νέα προοδευτική πλειοψηφία της κυβέρνησης του NDP, η οποία έχει πραγματοποιήσει μερικές μεγάλες βελτιώσεις στην αντιμετώπιση κοινωνικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων, όπως η σταδιακή κατάργηση του άνθρακα και η απαγόρευση των εκπομπών από την άμμο πίσσας. 

Ωστόσο, ακόμη και με αυτή την κυβέρνηση, οι σωρευτικές επιπτώσεις αυτής της ανάπτυξης των ορυκτών καυσίμων μεγεθύνονται και η βιομηχανία συνεχίζει να αποκτά σαρωτικές εγκρίσεις που προκαλούν σοκ με την έλλειψη περιβαλλοντικής αυστηρότητας γι αυτές. 

Η ιστορία των αδύναμων προσπαθειών της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα απόβλητα είναι σοκαριστική. Πριν από μερικά χρόνια τέθηκε σε εφαρμογή οδηγία για να υποχρεωθούν οι εταιρείες να μειώσουν τις απορρίψεις αποβλήτων. Δεν συμμορφώθηκε ούτε μία εταιρεία. Αντί να επιβάλλει πρόστιμα στις εταιρείες ή να αρνειθεί τις άδειες, η κυβέρνηση απλά απέρριψε την ...οδηγία. 

Αυτή η πρόσφατη έγκριση για την Suncor υπογραμμίζει το εντυπωσιακό και αυξανόμενο σωρευτικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα της άμμου πίσσας της Αλμπέρτα. Η εξόρυξη πετρελαίου από τις άμμους πίσσας παράγει πάνω από 3.600 τόνους εκπομπών CO2 ανά εκτάριο, καταναλώνει γλυκό νερό με ρυθμό που ανταγωνίζεται την καθημερινή χρήση νερού από μερικές μεγάλες καναδικές πόλεις μαζί και έχει καταστρέψει ένα κομμάτι αρκτικού δάσους και βαλτώδους φύσης μεγέθους σαν την πολιτεία της Ν Υόρκης. 

Για τους παραπάνω λόγους, η εξόρυξη περτελαίου από πισσούχες άμμους  έχει κατονομαστεί ως το μεγαλύτερο (και πιο καταστρεπτικό) βιομηχανικό έργο στην ανθρώπινη ιστορία. 

Δυστυχώς, η σημερινή πλήρης περιβαλλοντική κρίση των λιμνοδεξαμενών τελμάτων αμμώδους πίσσας είναι προϊόν επιδείνωσης  μόνο της τελευταίας δεκαετίας. Στον Καναδά, οι επαρχίες και οι περιφέρειες έχουν δικαιοδοσία για την εξόρυξη πόρων και η εφαρμογή ενός νέου κανονισμού για τις απορρίψεις από την περιφερειακή ρυθμιστική αρχή έχει οδηγήσει σε μια πρόσφατη αναθεώρηση όλων των σχεδίων διαχείρισης των αποβλήτων από πίσσα άμμου. 

Το σχέδιο της Suncor είναι το πρώτο που εγκρίθηκε, αντιπροσωπεύει όμως μια τυπική αίτηση. Για το λόγο αυτό, η απόφαση έγκρισης έχει πλέον προκαλέσει ένα προηγούμενο για το τι θα θεωρηθεί αποδεκτό από την ρυθμιστική αρχή στον τομέα αυτό και τι όχι. 

Ενώ το ορυχείο της Suncor θα κλείσει το 2033, έχει επιχορηγηθεί μέχρι το 2100 για να δουν πως θα καταφέρουν να καθαρίσουν τα απόβλητά τους και να αποκαταστήσουν το έδαφος. Επιπλέον, θα "επεξεργάζονται" τα απόβλητά τους απορρίπτοντάς τα στον πυθμένα κοιλοτήτων και θα τα καλύπτουν με γλυκό νερό για να σχηματίσουν μια μόνιμη «λίμνη». Οι μακροπρόθεσμοι οικολογικοί κίνδυνοι που αυτό δημιουργεί εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την Αλμπέρτα και πέραν ακόμη και από τον Καναδά. 

Αρκετές από τις λίμνες αποβλήτων έχουν πλέον δεκαετίες λειτουργίας πίσω τους. Η αποτυχία ενός και μόνο αναχώματος θα μπορούσε να οδηγήσει μολυσμένες υδάτινες οδούς από την περιοχή Athabasca της Αλμπέρτα μέχρι τον Αρκτικό Ωκεανό, γεγονός που θα καθιστούσε ακόμη και την καταστροφή του Exxon Valdez συγκριτικά ήπια. 

Επιπλέον, τα κυβερνητικά στοιχεία δείχνουν ότι αυτές οι λίμνες απορρίψεων αποβλήτων έχουν διαρροές και οι ιθαγενείς ηγέτες έχουν επανειλημμένα ζητήσει μελέτες για τις επιπτώσεις στην υγεία τους και σημείωσαν ότι η επέκταση των tar sands παραβιάζει τα δικαιώματα της Συνθήκης τους με το κράτος του Καναδά. 

Η δυσοίωνη προοπτική αυτής της κατάστασης εντείνεται από το πολύ αβέβαιο οικονομικό μέλλον για την εξόρυξη άμμου πίσσας. Η προσέγγιση της βιομηχανίας άμμων πίσσας για τη διαχείριση των απορριμμάτων από το 1967 είναι να χρονοτριβεί μπροστά στην υποχρέωση να καθαρίσει το χάος μέχρι να βρεθεί μια μαγική τεχνολογική λύση που θα το κάνει. Τώρα, 50 χρόνια αργότερα, οι τεχνολογίες καθαρισμού απορριμμάτων που έχουν ανακαλυφθεί δεν εφαρμόζονται, επειδή είναι δαπανηρές και η κυβέρνηση δεν τις απαιτεί. 

Εν τω μεταξύ, η αντίδραση παραπέμπεται ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Το 2015 ο γενικός επιθεωρητής εκτιμούσε ότι η ευθύνη για τα απόβλητα ξεπερνούσε τα 20 δισ. δολάρια, κάτι που πολλοί λένε ότι ήταν ένας συντηρητικός υπολογισμός. Οι μεταλλευτικές πίσσες είναι ένας από τους πιο ακριβούς τρόπους παραγωγής πετρελαίου μαζούτ παγκοσμίως και με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας να αξιολογεί την κορύφωση της ζήτησης πετρελαίου για τον 21 αιώνα να πλησιάζει, οι βιομηχανίες εξόρυξής τους θα είναι μεταξύ των πρώτων πετρελαϊκών βιομηχανιών που θα αντιμετωπίσουν πτώχευση. 

Αν δεν αντιμετωπιστούν τώρα, τα απόβλητα πίσσας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια μόνιμη τοξική κληρονομιά των πιο απερίσκεπτων μορφών εξόρυξης ορυκτών καυσίμων του 20ού αιώνα. Ευτυχώς, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει χρόνος για ριχθεί φως στο πιο επαίσχυντο περιβαλλοντικό μυστικό του Καναδά και να αναγκάσουμε τους ρυπαίνοντες να πληρώσουν σήμερα, πριν δεν είναι πλέον κοντά μας για να το κάνουν.




*Η Tzeporah Berman είναι καναδή σύμβουλος πολιτικής σχετικά με ζητήματα κλίματος και ενέργειας και βοηθός καθηγήτρια περιβαλλοντικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο York του Καναδά.


πηγή άρθρου: The Guardian 


Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Αλήθεια κε Σταθάκη, γιατί δίνετε σωρηδόν άδειες εξόρυξης πετρελαίου αφού το ατύχημα και η ανεπανόρθωτη καταστροφή στις θάλασσες και τον τουρισμό της χώρας είναι προδιαγεγραμμένα, όπως με τα μπαζωμένα ρέματα;

Αυτό που δεν θα σου πει κανείς για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στις Ελληνικές θάλασσες

 
Με τις ακτές της Σαλαμίνας και του Σαρωνικού να είναι ακόμα μαύρες μετά το ναυάγιο του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ, το ερώτημα για τους πραγματικούς κινδύνους από μία βιομηχανικής κλίμακας εξόρυξη υδρογονανθράκων σε Ιόνιο και Κρητικό πέλαγος είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ανικανότητα της πολιτείας, άλλωστε, να διαχειριστεί ένα μικρό σχετικά περιστατικό ρύπανσης μπροστά από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας σε συνθήκες νηνεμίας, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας:


Τι θα γίνει στην περίπτωση σοβαρού πετρελαϊκού ατυχήματος με διαρροή χιλιάδων τόνων  π.χ. στα ανοιχτά των Επτανήσων ή νότια της Κρήτης;



Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, αφού ατυχήματα και διαρροές συμβαίνουν συνεχώς, όπου υπάρχει πετρελαϊκή δραστηριότητα.

Μπορεί οι περισσότεροι να γνωρίζουμε τα σοβαρά περιστατικά (π.χ. Exxon Valdez, Prestige, Μακόντο στον Κόλπο του Μεξικό), ωστόσο τα ατυχήματα και οι διαρροές είναι μέρος της επιχειρησιακής “καθημερινότητας” των διαδικασιών εξόρυξης και μεταφοράς πετρελαίου. Το γεγονός ότι δεν μαθαίνουμε για αυτά, δεν σημαίνει ότι δεν συμβαίνουν συνεχώς.

Οι μεγάλες πετρελαϊκές ευθύνονται για εκατοντάδες διαρροές πετρελαίου κάθε χρόνο



Δεν πρόκειται για κάποια θεωρία συνωμοσίας, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις ετήσιες εκθέσεις των πετρελαϊκών για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.
Για παράδειγμα, στον ετήσιο απολογισμό της BP για το 2016, βρίσκουμε αυτόν τον πίνακα:

πινακας

Δηλαδή, σε 275 περιστατικά που αφορούσαν τοξικά υλικά, υπήρχαν 149 διαρροές πετρελαίου (με ποσότητα μεγαλύτερη του ενός βαρελιού), εκ των οποίων οι 58 ρύπαναν νερό ή / και ακτές. Όλα αυτά μόλις μέσα σε έναν χρόνο!

Κοιτώντας αντίστοιχα τα επίσημα στοιχεία της Shell, βρίσκουμε 71 περιστατικά διαρροών μέσα στο 2016 (χωρίς να προσμετρώνται οι περιπτώσεις σαμποτάζ στο πολύπαθο Δέλτα του Νίγηρα), τα οποία αφορούν συνολική διαρροή περίπου 700 τόνων, δηλαδή περίπου δύο φορές η ποσότητα της εκτιμώμενης διαρροής του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ. Όπως φαίνεται από το παρακάτω διάγραμμα της Shell, την τελευταία δεκαετία υπήρχε χρονιά που οι διαρροές έφτασαν ακόμα και τους 9.000 τόνους!
διάγραμμα

Για τις εξορύξεις στις ελληνικές θάλασσες έχουν δείξει ενδιαφέρον δύο άλλοι πετρελαϊκοί κολοσσοί, η ExxonMobil και η Total.

Στον ετήσιο απολογισμό της για τις διαρροές, η ExxonMobil δηλώνει περήφανη (sic) που υπήρχε μείωση των διαρροών σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, με αποτέλεσμα το 2016 να έχουν διαρρεύσει σε νερό και γη μόνο 4.700 βαρέλια (περίπου 650 τόνοι). Ομοίως, και η γαλλική Total, η οποία για το 2016 αναφέρει 73 περιστατικά με τη συνολική ποσότητα διαρροής στους 800 τόνους.

Το θέμα δεν είναι ‘αν’ θα συμβεί διαρροή, αλλά ‘πότε’



Τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά ούτε αφορούν μόνο λίγες μεγάλες πετρελαϊκές. Αποτελούν μία χαρακτηριστική εικόνα των αναπόφευκτων επιπτώσεων της πετρελαϊκής βιομηχανικής δραστηριότητας.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Oil Spill Task Force (αφορά τις διαρροές που συμβαίνουν στις δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ και του Καναδά που εφάπτονται στον Ειρηνικό Ωκεανό), μόνο για το 2015 καταγράφηκε συνολική διαρροή 2.000 περίπου τόνων σε 782 (!) περιστατικά, από τάνκερ, εγκαταστάσεις και αγωγούς. Περίπου το ένα τρίτο των περιπτώσεων αποδίδεται σε βλάβη εξοπλισμού, ενώ άλλο ένα τρίτο σε ανθρώπινο λάθος.

Αναφορικά με τις διαρροές που προκλήθηκαν διεθνώς το 2016 αποκλειστικά από τάνκερ, το International Tanker Owners Pollution Federation αναφέρει 5 περιστατικά μεσαίας ή μεγάλης κλίμακας, με συνολική διαρροή 6.000 τόνων.

Συνεπώς, τα σχέδια των ελληνικών κυβερνήσεων να παραχωρήσουν τις θάλασσές μας σε πετρελαϊκές εταιρίες για μεγάλης κλίμακας και μακροχρόνιες εξορύξεις υδρογονανθράκων, πολλές εκ των οποίων πραγματικά επικίνδυνες αφού αφορούν μεγάλα βάθη, αποτελούν μία de facto απειλή για τις τοπικές κοινωνίες, την αλιεία και τον τουρισμό της χώρας, ακόμα και χωρίς την ύπαρξη “σοβαρού” πετρελαϊκού ατυχήματος.

Ένα σοβαρό ατύχημα θα καταστρέψει ανεπανόρθωτα την οικονομία της Ελλάδας



Θα πρέπει να είναι σαφές, ωστόσο, ότι ένα σοβαρό πετρελαϊκό ατύχημα θα έχει ανεπανόρθωτες συνέπειες για τη χώρα, που πιθανότατα θα χρειαστεί δεκαετίες για να ανακάμψει. Για παράδειγμα, το ναυάγιο του Prestige προκάλεσε διαρροή 63.000 τόνων, πλήττοντας ακτογραμμές μήκους 1.900 χλμ. Αντίστοιχα, η διαρροή από ένα ατύχημα τύπου Exxon Valdez, αν και μικρότερη σε μέγεθος, θα αρκούσε για να δημιουργήσει πετρελαιοκηλίδα έκτασης άνω των 2.600 χλμ2, μεγαλύτερη δηλαδή από την γεωγραφική έκταση όλων των Επτανήσων. Για ένα ατύχημα τύπου BP στον Κόλπο του Μεξικό (περίπου 700.000 τόνοι), ούτε λόγος... Όσον αφορά τις αποζημιώσεις, και πάλι η εμπειρία από το Exxon Valdez είναι διδακτική: Αν και αρχικά εκδικάστηκε το ποσό των 5 δις $, μετά από 15 χρόνια δικαστικών διαμαχών, η Exxon τελικώς κατέβαλε μόνο… 507 εκατ. $!
exxonvaldez
Υπενθυμίζεται ότι ο τουρισμός στην Ελλάδα συνεισφέρει 35 δις ετησίως στο ΑΕΠ της χώρας, ενώ από τα 12,7 δις € (2016) των τουριστικών εισπράξεων από το εξωτερικό περισσότερο από το 1/3 προήλθε από αφίξεις σε Ιόνιο, Κρήτη και Δυτική Ελλάδα.


Πετρέλαιο: ένας ενεργειακός πόρος χωρίς μέλλον



“Το Τέλος του Πετρελαίου: Όχι Εάν, Αλλά Πότε”. Αυτό δεν το λέει η Greenpeace, αλλά πρόσφατο άρθρο γνώμης του ΔΝΤ, το οποίο δεν κάνει τίποτε άλλο από το να καταγράφει αυτό που πλέον γνωρίζουν οι πάντες: το πετρέλαιο ως ενεργειακός πόρος έχει λίγες δεκαετίες ζωής ακόμα. Όλο και περισσότερες χώρες παίρνουν μέτρα απεξάρτησης, ακόμα και εκείνες με ισχυρή αυτοκινητοβιομηχανία, όπως η Γαλλία και η Αγγλία. Παρόμοια ανακοίνωση αναμένεται να κάνει σύντομα και η Κίνα. Τον τερματισμό της χρήσης των ορυκτών καυσίμων ως τα μέσα του αιώνα, άλλωστε, απαιτεί και η Συμφωνία του Παρισιού (στόχος 1,5°C), την οποία έχει επικυρώσει και το ελληνικό Κοινοβούλιο. Συνεπώς, το πετρέλαιο είναι όχι μόνο ένας βρώμικος και ακριβός αλλά και ένας ξεπερασμένος ενεργειακός πόρος, που σε λίγα χρόνια θα είναι στα αζήτητα.

Αλήθεια, πόσες πετρελαιοκηλίδες θα ανεχτούμε ακόμα μέχρι να απαλλαγούμε από αυτό;

 

πηγή

 

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Σύμη, Μάνδρα, Ν Πέραμος: η κλιματική αλλαγή είναι ΚΑΙ εδώ!


Παρακολουθούμε με δέος την εκδίκηση της φύσης... νεκροί και καταστροφές στις κατεστραμμένες οικολογικά περιοχές- δεν θα την γλυτώσουν βέβαια κι εκείνες οι δήθεν "οικολογικά" περιφραγμένες που οι ελιτ προφυλάσσουν όπως νομίζουν. 
Η κλιματική αλλαγή δεν υπολογίζει τίποτα στο διάβα της, απλά την πληρώνουν κυρίως οι φτωχοί αυτού του κόσμου και οι έχοντες την λιγότερη ευθύνη.. Και κανείς δεν ξέρει τι ακολουθεί όταν οι ίδιοι οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι τα πράγματα είναι χειρότερα από τις προβλέψεις τους. (εδώ)
Όποιοι λοιπόν από το πολιτικό σύστημα κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, ότι είναι κάτι έκτακτο και θα περάσει ή δεν θα επαναληφθεί ας κοιτάξουν τη φάτσα τους στον καθρέφτη κι ας αναλογιστούν τις ευθύνες του για την κλιματική αλλαγή που προκάλεσαν με τις αποφάσεις τους και τις παραλείψεις τους... 
Και μαζί φυσικά οι εντόπιοι πολυποίκιλοι οικολόγοι των κινήσεων και κομματιδίων της πολιτικής οικολογίας που βάζουν πάντα το ατομικό συμφέρον μπροστά ενώ ο χρόνος μας τελειώνει... Και δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε στα στοιχειώδη την ώρα που η αναστροφή της κλιματικής αλλαγής πλησιάζει στο μη αναστρέψιμο σημείο. Ξυπνείστε!

Οικολογικο blog





*η πρώτη ομάδα φωτο είναι από την Σύμη και η επόμενη από Μάνδρα Ν Πέραμο





Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Νότια Εύβοια: H Αιολική Πτολεμαϊδα


Η Νότια Εύβοια έχει πέσει θύμα ενός τραγικά λάθους σχεδιασμού που θα την φορτώσει με τις περισσότερες ανεμογεννήτριες από κάθε περιοχή της υπόλοιπης χώρας. Τα σχέδια ανάπτυξης αιολικών πάρκων έχουν παγιωθεί εδώ και χρόνια, οι άδειες παραγωγής έχουν δοθεί και εξαρτάται πλέον από τις οικονομικές συνθήκες πόσο γρήγορα θα προχωρήσει η υλοποίηση. Η τοπική κοινωνία δεν διάβασε ποτέ τις μελέτες ούτε πήρε σοβαρά τις άδειες που σωρηδόν ενέκρινε η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας με τη συναίνεση όλων των υπουργείων και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Οι ιδιοκτήτες γης, που νόμισαν ότι θα έκαναν μπίζνες με τις εταιρείες, δημιούργησαν ένα κλίμα εφησυχασμού και προσδοκίας μιας νέας πηγής εσόδων. Σήμερα η Νότια Εύβοια είναι χειροπόδαρα δεμένη με εκατοντάδες αδειοδοτήσεις αιολικών πάρκων, οι ιδιοκτήτες γνωρίζουν ότι δεν θα πάρουν ούτε καν αποζημίωση και η τοπική κοινωνία ανίκανη ακόμη να αντιδράσει.

Ποιοι ωφελούνται και ποιοι ζημιώνονται

Οι επιπτώσεις βαριές και σημαντικές για το τοπικό περιβάλλον, την τοπική οικονομία και τη ζωή των κατοίκων. Η Νότια Εύβοια θα μετατραπεί σε μια βιομηχανική περιοχή αιολικής ενέργειας, μια προοπτική που θα έχει καθοριστική επίδραση για το μέλλον της. Οι εταιρείες θα δρέψουν τα οφέλη από την εκμετάλλευση των τοπικών πόρων χωρίς να καταβάλλουν ούτε ένα ευρώ για την απόκτηση της γης, ενώ οι κάτοικοι θα υποστούν τις βαριές συνέπειες από την απώλεια των τοπικών πόρων. Το αντισταθμιστικό όφελος υπέρ των Δήμων και των κατοίκων που ορίζει ο ν.3851/2010 δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί, τουλάχιστον στο σκέλος του υπέρ των κατοίκων. Εξάλλου είναι άνευ αξίας μπροστά στη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Αντίθετα οι κάτοικοι θα πληρώνουν από πάνω τις εταιρείες μέσω του τέλους ΑΠΕ που συνεχώς αυξάνεται στου λογαριασμούς ρεύματος. Παρόμοιες ιστορίες συνέβαιναν στην εποχή της αποικιοκρατίας.

Οι επιπτώσεις

Η Νότια Εύβοια θα υποστεί βαριές απώλειες από την επιδρομή των αιολικών πάρκων που τελικά θα διαβρώσουν την αξία της και τη μοναδικότητά της.


Απώλεια ταυτότητας
Οι χιλιάδες ανεμογεννήτριες που θα πλημμυρίσουν κάθε γωνιά της Νότιας Εύβοια θα προκαλέσουν μια δραματική αλλαγή στη φυσιογνωμία του τοπίου.
Το φυσικό τοπίο θα αντικατασταθεί από ένα βιομηχανικό εργοταξιακό τοπίο.
Όπως η Πτολεμαϊδα είναι γνωστή για τα εργοστάσια λιγνίτη, η Νότια Εύβοια θα ταυτιστεί με τη λειτουργία ατέλειωτων αιολικών πάρκων.
Το φυσικό περιβάλλον θα έχει υποστεί σοβαρές πληγές για να μπορεί να δίνει σταθερή αξία και φήμη τουριστικού προορισμού στην Νότια Εύβοια.


Απώλεια χρήσεων γης
Οι μέχρι σήμερα χρήσεις γης περιλαμβάνουν τους βοσκότοπους για την κτηνοτροφία, περιοχές με σχιστολιθική πλάκα για εκμετάλλευση, το φυσικό τοπίο για την προσέλκυση τουρισμού και την γη εμπορικής αξίας για ανάπτυξη κατοικίας. Ολες αυτές οι χρήσεις γης θα συρρικνωθούν από την ζώνες κατάληψης και επέμβασης των ανεμογεννητριών και των έργων υποδομής. Για παράδειγμα οι ανεμογεννήτριες που θα εγκατασταθούν στην Οχη θα αφαιρέσουν τουλάχιστον 2.272 στρέμματα γης από παραδοσιακές χρήσεις γης, χωρίς να υπολογίσουμε τις απώλειες από τους δρόμους και τα δίκτυα μεταφοράς.


Απώλεια της Περιοχής της Οχης
Η προστατευόμενη περιοχή της Οχης θα υποστεί ανυπολόγιστη βλάβη από την εγκατάσταση τουλάχιστον 180 α/γ σε απομονωμένες ορεινές και παράκτιες τοποθεσίες. Τα δεκάδες χιλιόμετρα νέων δρόμων πρόσβασης με τις εκσκαφές που απαιτούνται και τα δίκτυα μεταφοράς ρεύματος που θα περιζώσουν τα χωριά του Καβοντόρου θα μεταβάλουν δραστικά τη φυσιογνωμία του φυσικού τοπίου που θα θυμίζει απέραντο εργοτάξιο. Επεμβάσεις τέτοιας κλίμακας είναι ασύμβατες με το καθεστώς προστασίας που διέπει την Οχη, απειλούν την ακεραιότητα της προστατευόμενης περιοχής και ισοδυναμούν με την κατάργηση του ισχύοντος καθεστώτος προστασίας. Η πολιτεία όφειλε να προστατεύσει την περιοχή της Οχης αλλά αποφάσισε να την κατεδαφίσει.


Απώλεια της βιοποικιλότητας
Η εκτεταμένη δασική βλάστηση των χαμηλών θάμνων θα μειωθεί λόγω των εκχερσώσεων και της καταπλάκωσης από μετακινήσεις χωμάτων. Για παράδειγμα οι ερεικώνες της Ανατολής ή η ποωδης βλάστηση σε βραχότοπους θα ισοπεδωθούν από τα έργα εγκατάστασης ανεμογεννητριών. Η πλούσια ερπετοπανίδα της περιοχής θα μειωθεί με τις βίαιες επεμβάσεις στους τόπους που βρίσκει καταφύγιο. Τα αρπαχτικά πουλιά της Οχης επίσης κινδυνεύουν από ενδεχόμενες προσκρούσεις με τα πτερύγια των ανεμογεννητριών, αλλά και από την μείωση ή την όχληση των τόπων τροφοληψίας και φωλιάσματος. Οι νέοι δρόμοι πρόσβασης που θα κατακερματίσουν την ενότητα της βλάστησης θα ευνοήσουν το παράνομο κυνήγι.


Απώλεια του τουρισμού
Τα φυσικά τοπία της Νότιας Καρυστίας και ειδικά της Οχης κρύβουν μια άγρια φυσική ομορφιά που μπορεί να προσελκύσει τουρίστες με περιηγητικό ενδιαφέρον. Ωστόσο τα έργα εγκατάστασης των αιολικών πάρκων θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτες βλάβες ή απώλειες σε μοναδικά τοπία που δεν πρόλαβαν ποτέ να γίνουν γνωστά. Για παράδειγμα ο επισκέπτης θα οδεύει προς το Πετροκάναλο και το φαράγγι του Δημοσάρη ή τον Καστανόλογγο περνώντας μέσα από δάσος ανεμογεννητριών. Η Κερασιά και η Ανατολή όπου βρίσκεται η Ανεμοπύλα θα σαρωθούν από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών ακριβώς στην κορυφογραμμή. Η Αρχάμπολη και το ακρωτήριο του Καφηρέα θα περικυκλωθούν από ανεμογεννήτριες. Η απώλεια του φυσικού τοπίου στην Οχη και την υπόλοιπη Καρυστία σημαίνει απώλεια τουρισμού.


Κίνδυνος φυσικών καταστροφών
Η διάβρωση των πρανών είναι συχνό φαινόμενο στους αγροτικούς δρόμους της Νότιας Καρυστίας επειδή λείπουν συνήθως τα κατάλληλα τεχνικά έργα. Η διάνοιξη νέων δρόμων πλάτους 5μ σε απότομες κλίσεις και η μετακίνηση χωμάτων θα αυξήσει τις έντονες διαβρώσεις και την απώλεια γόνιμου εδάφους. Επειδή είναι αδύνατο να γίνουν όλα τα απαραίτητα τεχνικά έργα στα δεκάδες χιλιόμετρα νέων δρόμων, είναι πιθανή η πρόκληση κατολισθήσεων λόγω της αλλαγής του ρου των επιφανειακών νερών. Για παράδειγμα το 2001 ο νέος τότε δρόμος προς τον Πετροκάναλο με όλες τις τεχνικές προδιαγραφές που εφαρμόστηκαν προκάλεσε κατολίσθηση στην Αγία Τριάδα και ανεπανόρθωτη ζημιά στην τοποθεσία. Σημαντικός επίσης είναι κίνδυνος πυρκαγιών από τις γραμμές μεταφοράς, ένα πρόβλημα που έχει αυξηθεί στην Νότια Καρυστία από τότε που εγκαταστάθηκαν τα πρώτα αιολικά πάρκα.

Η μέθοδος εγκατάστασης
Επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας
Ο όρος 'αιολικά πάρκα' έχει παραπλανητική σημασία, ενώ ο επίσημος είναι 'Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας'. Οι αιολικοί σταθμοί είναι βιομηχανικές εγκαταστάσεις που καταλαμβάνουν μεγάλες εκτάσεις γης και απαιτούν σημαντικές επεμβάσεις στο χώρο τόσο για την εγκατάστασή τους όσο και για τη μεταφορά του ρεύματος. Οι επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον δεν μπορούν να εκτιμηθούν χωρίς να έχει κανείς μια σαφή εικόνα του μεγέθους των απαιτούμενων έργων για την εγκατάστασή τους. Τα παρακάτω στοιχεία προέρχονται από τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τις εγκρίσεις περιβαλλοντικών όρων και αποκαλύπτουν την αθέατη πλευρά των ΑΠΕ που δεν συζητά ποτέ και κανείς από τους υποστηρικτές τους.


Υψος πύργου και μήκος πτερυγίων
α/γ 2MW: πύργος  60 –80 μ., ρότορας (πτερύγια) 80μ. Συνολικό ύψος: 115μ.α/γ 3MW: πύργος  90μ. , ρότορας (πτερύγια) 90μ.  Συνολικό ύψος: 135μ.
Πλατεία
Γύρω από κάθε α/γ αποψιλώνεται και ισοπεδώνεται μια έκταση 2 – 2,5 στρεμμάτων στο κέντρο της οποίας εγκαθίσταται η α/γ.
Σκάμμα
Η θεμελίωση κάθε ανεμογεννήτριας γίνεται σε σκάμμα σχήματος τετραγώνου με πλευρά 14μ. και βάθος 3μ. Κάλυψη επιφάνειας: 196 τ.μ και όγκος σκυροδέματος 588 κυβ. μέτρα
Βοηθητικά κτίρια
Κάθε αιολικό πάρκο περιλαμβάνει ένα οικίσκο για αποθήκη υλικών ή για διαμονή προσωπικού. Επίσης μπορεί να γίνουν περιφράξεις χώρων και απαγορεύεται η πρόσβαση στο κοινό. 
Κατάληψη γης
Οι αιολικοί σταθμοί με τα απαραίτητα συνοδά έργα (δρόμοι και γραμμές μεταφοράς) καταλαμβάνουν χιλιάδες στρέμματα γης. Για τους  δρόμους πρόσβασης,  τις α/γ,  τους πυλώνες υψηλής τάσης και τις γραμμές μεταφοράς ορίζεται μια ζώνη κατάληψης  από τις μελέτες των εταιρειών που όμως δεν αποκλείει τις άσκοπες διανοίξεις, εκχερσώσεις και αποψιλώσεις.
Ζώνη επέμβασης
Κάθε α/γ καταλαμβάνει ένα χώρο αποκλειστικής χρήσης γης που λέγεται ζώνη επέμβασης και υπολογίζεται ως εξής:
Για κάθε α/γ 2MW η ζώνη επέμβασης είναι 11 στρέμματαΓια κάθε α/γ 3ΜW η ζώνη επέμβασης είναι 14 στρέμματα.
Οι μελετητές δεν υπολογίζουν την ζώνη επέμβασης των συνοδών έργων που θεωρούν μάλλον αμελητέα (!). Οιανεμογεννήτριες που έχουν εγκριθεί για την Οχη σύμφωνα με τα παραπάνω θα καταλάβουν 2.272 στρέμματα, χωρίς να υπολογίζεται η χρήση γης των συνοδών έργων.
Δρόμοι πρόσβασης
Διάνοιξη δρόμων στην καρδιά του βουνού.
Κάθε αιολικό πάρκο απαιτεί εσωτερική οδοποιία που συνδέει τις α/γ μεταξύ τους και εξωτερική οδοποιία που εξυπηρετεί την πρόσβαση για την εγκατάσταση και συντήρηση του. Δεδομένου ότι τα αιολικά πάρκα εγκαθίστανται σε απομακρυσμένα σημεία, οι δρόμοι πρόσβασης έχουν απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων.
Εχουν μέγιστο πλάτος 5μ. και προδιαγραφές για κίνηση οχημάτων βαρέος τύπου μέχρι 70 τόνους.
Για την κατασκευή τους απαιτούνται εκσκαφές και εκβραχισμοί με επιτρεπτή χρήση εκρηκτικών. Για τα αιολικά πάρκα της Εnel – Κοπελούζος και ΤΕΡΝΑ θα κατασκευαστούν 79 χμ. εσωτερικής οδοποιίαςκαι 78χμ. νέων δρόμων πρόσβασης, ενώ θα αξιοποιηθούν και οι υπάρχοντες αγροτικοί δρόμοι. Τα προϊόντα εκσκαφών υπολογίζονται στα 237.000 κυβ. μέτρα, αλλά το πιθανότερο είναι να ξεπεράσουν κάθε υπολογισμό αφού οι δρόμοι πρέπει να διαμορφωθούν με ελάχιστη κλίση 12% σε πλαγές με κλίση 45%! Η έγκριση περιβαλλοντικών όρων απαγορεύει την απόληψη υλικών από τα πρανή του βουνού γι αυτό θα γίνει μεταφορά υλικών (χώμα και χαλίκι) από τα λατομεία της περιοχής.

Γραμμές μεταφοράς
Υπέργεια δίκτυα μέσης τάσης.
Για τη μεταφορά της παραγόμενης ενέργειας τα αιολικά πάρκα απαιτούν ένα δίκτυο μεσης τάσης από τις α/γ προς τους υποσταθμούς και ένα δίκτυο υψηλής τάσης από τους υποσταθμούς στο κεντρικό σύστημα. Στα ήδη εγκατεστημένα αιολικά πάρκα τα δίκτυα μέσης τάσης είναι όλα υπέργεια, αλλά στα σχεδιαζόμενα αιολικά πάρκα της Οχης προβλέπεται η υπογειοποίηση των δικτύων μέσης τάσης, ενώ η γραμμή υψηλής τάσης παραμένει υπέργεια. Για τα αιολικά πάρκα της Εnel – Koπελούζος και ΤΕΡΝΑ θα χρειαστεί εκσκαφή για την υπογειοποίηση της μεσαίας τάσης σε μήκος 125χμ σε υφιστάμενη οδοποιία καθώς και εκσκαφή 16,5 χμ. εκτός οδικού δικτύου.
Δίκτυα υψηλής τάσης
Η γραμμή υψηλής τάσης θα μεταφέρει το παραγόμενο ρεύμα υπέργεια και υποθαλάσσια από την Νότια Εύβοια στην Αττική. Τα αιολικά πάρκα της Εnel – Κοπελούζος και ΤΕΡΝΑ θα εξυπηρετούνται από μια υπέργεια γραμμή υψηλής τάσης 150KV με μήκος 23χμ. Τα τελευταία 600μ. της γραμμής στη θέση Σπηλιά Μπούρου θα υπογειοποιηθούν, ενώ μετά η γραμμή θα οδεύσει υποθαλάσσια προς την Ραφήνα σε απόσταση 45χμ. Η γραμμή υψηλής τάσης θα συνοδεύεται από 3 υποσταθμούς ανύψωσης τάσης που θα κατασκευαστούν στην Αμυγδαλιά, Αντιά και τον Πλατανιστό.


Φάση κατασκευής
Η κατεδάφιση του βουνού.
Κατά την κατασκευή δημιουργείται ένα τεράστιο εργοτάξιο στην καρδιά της φύσης. Η κατασκευή των δρόμων και πλατειών συνοδεύεται με σκόνη, θόρυβο και ρύπανση από πετρελαιοειδή, ανταλλακτικά, και παντός είδους άχρηστα υλικά. Η γύρω βλάστηση είτε θα καταπλακωθεί από την μετακίνηση τεράστιων όγκων χώματος και βράχων στα πρανή είτε θα εκχερσωθεί βίαια. Μονο για τη δημιουργία πλατειών γύρω από τις α/γ της Εnel – Koπελούζος και ΤΕΡΝΑ θα εκχερσωθούν 315 στρέμματα βλάστησης (126 α/γ Χ 2,5 στρεμ.).
Αποκατάσταση περιβάλλοντος
Μετά το πέρας της κατασκευής οι περιβαλλοντικοί όροι υποχρεώνουν την απομάκρυνση των εργοταξιακών εγκαταστάσεων. Τα χώματα που θα περισσέψουν από τις εκσκαφές θα πρέπει να διαμορφωθούν σε χώρους σύμφωνα με τις οδηγίες της Δασικής υπηρεσίας. Ορίζονται επίσης φυτεύσεις ακόμη και στα πρανή των δρόμων κατόπιν ειδικής δασοτεχνικής μελέτης αλλά με την επιφύλαξη ‘όπου είναι δυνατόν’(!). Μέχρι σήμερα στα ήδη υπάρχοντα αιολικά πάρκα δεν έχει γίνει καμιά αποκατάσταση με φυτεύσεις, αντίθετα είναι πιθανό να δει κανείς εγκαταλειμμένα βαρέλια με λάδι και άλλα σκουπίδια. Επίσης προκειμένου να προστατευθεί η βλάστηση πλησίον των έργων, οι εταιρείες υποχρεούνται να τοποθετήσουν πυροσβεστικούς κρουνούς για τον εφοδιασμό των πυροσβεστικών οχημάτων σε περίπτωση πυρκαγιάς, μια διάταξη που επίσης δεν τηρείται μέχρι σήμερα. Τέλος οι εταιρείες υποχρεούνται στην αποξήλωση όλων των εγκαταστάσεων και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος σε περίπτωση οριστικής διακοπής λειτουργίας ενός αιολικού πάρκου.


Επίλογος
Αιολικοί Σταθμοί στην Νότια Εύβοια
Η Νότια Kαρυστία και η ευρύτερη περιοχή της Νότιας Εύβοιας βρίσκεται στο επίκεντρο των σχεδίων ανάπτυξης μεγάλων αιολικών πάρκων από το 1998. Η λογική πίσω από τη μαζική εγκατάσταση ανεμογεννητριών δεν είναι βέβαια η εξυπηρέτηση των τοπικών αναγκών ή έστω η συνεισφορά στην ανάπτυξη των ΑΠΕ με βάση την αρχή της αναλογικότητας, αλλά η τροφοδοσία του κεντρικού συστήματος με τη μέγιστη εκμετάλλευση του αιολικού δυναμικού της Νότιας Εύβοιας. 
Η κεντρική και η περιφερειακή διοίκηση των τελευταίων χρόνων εγκρίνει συνεχώς περισσότερα αιολικά πάρκα χωρίς να εξετάσει το τελικό αποτέλεσμα που θα είναι η μετατροπή της Νότιας Εύβοιας σε ενεργειακό κέντρο. Η συσσώρευση αιολικών πάρκων καταλύει τη στοιχειώδη χωροταξία και θα έχει ανυπολόγιστες επιπτώσεις στο τοπικό περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και την τοπική οικονομία. 
Η ευθύνη για το μέλλον που προδιαγράφεται για τη Νότια Εύβοια βαρύνει και την τοπική κοινωνία που άφησε τους σχεδιασμούς της κεντρικής διοίκησης να εξελιχθούν χωρίς καμιά αντίσταση.


Πόσες ανεμογεννήτριες
Το Μαρμάρι με φόντο Αιολικά Πάρκα
Μέχρι σήμερα στην Νότια Εύβοια λειτουργούν 352 ανεμογεννήτριες που αντιστοιχούν σε 34 εγκατεστημένα αιολικά πάρκα και μία γραμμή υψηλής τάσης για τη μεταφορά του παραγόμενου ρεύματος ισχύος 280 MW. Σε εξέλιξη βρίσκεται η κατασκευή δεύτερης γραμμής υψηλής τάσης 150 KV από τον Πολυπόταμο στον Πλατανιστό που θα υπερδιπλασιάσει τον αριθμό των εγκατεστημένων αιολικών πάρκων και θα προσθέσει 300 MWισχύος. Με τη δεύτερη γραμμή υψηλής τάσης θα συνδεθούν τουλάχιστον 21 αιολικά πάρκα διαφορετικών εταιρειών που θα εγκαταστήσουν στα όρια των παλιών Δήμων Στύρων, Μαρμαρίου και Καρύστου.

Ανεμογεννήτριες στην περιοχή της Οχης
Ανεμογεννήτριες και δίκτυα μέσης τάσης κοντά στα Αντιά
Οι εταιρείες Εnel – Koπελούζου, ΤΕΡΝΑ και RF-Energy πρόκειται να εγκαταστήσουν συγκροτήματα αιολικών πάρκων στις κορυφογραμμές των βουνών του Καβοντόρου καθώς και σε παράκτιες περιοχές. Σχεδιάζονται δύο ιδιόκτητες γραμμές υψηλής τάσης που θα χρηματοδοτήσουν οι ίδιες οι εταιρείες για τη μεταφορά του ρεύματος από τον Καβοντόρο στην Αττική. 
Η σύμπραξη εταιρειών Enel – Kοπελούζου έχει πάρει άδεια εγκατάστασης για 8 αιολικά πάρκα (74 α/γ των 2,3ΜW) και συνολικής ισχύος 170MW. Ακολουθεί η ΤΕΡΝΑ που έχει πάρει έγκριση περιβαλλοντικών όρων για 52 ανεμογεννήτριες των 3MW συνολικής ισχύος 156MW. Tέλος η εταιρεία RF-Energy έχει εξασφαλίσει άδειες παραγωγής για 150MW, ενώ διεκδικεί ακόμη 237 ΜW.

πηγή ochi.gr  -  Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Νότιας Καρυστίας



Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Από το "να μη γίνει eldorado η Χαλκιδική" στο "εμείς θέλουμε την εξόρυξη"... μια διαιτησία δρόμος; #skouries



Αρκούντως ανησυχητική η συνέντευξη του ΥΠΕΝ Γιώργου Σταθάκη στο ραδιόφωνο του 24/7 για την πρόθεση του υπουργείου του ( άραγε και του ΣΥΡΙΖΑ; ) να επιλυθεί η "διαμάχη υπουργείου περιβάλλοντος - eldorado gold" για τις άδειες εξόρυξης στις Σκουριές "με τον ένα ή τον άλλο τρόπο" μέσω της Διαιτησίας και της ελάχιστης συναίνεσης των τοπικών κοινωνιών...
Στην ευθεία και τόσο εύλογη ερώτηση του δημοσιογράφου Αλέξανδρου Κλώσσα:
 "Αν μπορούσατε να φύγει η εταιρεία χωρίς να αποζημιωθεί και να έβρισκαν, οι 5000 ή όσοι είναι οι ανθρωποι  που δουλεύουν στα μεταλλεία, δουλειά την επόμενη μέρα, θα λέγατε "τέλος η εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές;"  
η απάντηση δεν ήταν πάντως "ναι!"...

Ακούστε την από το 1:09:02

Κώστας Αρβανίτης: Πάμε Σκουριές...

Γιώργος Σταθάκης: Σκουριές. Όπως ξέρετε έχει ξεκινήσει η Διαιτησία πριν από δέκα μέρες. Η Διαιτησία είναι το ασφαλές όχημα μέσα από το οποίο θα αποσαφηνιστούν τα προβλήματα που εκπορεύονται από την πρώτη σύμβαση του 2006 που έχει το ελληνικό Δημόσιο με την εταιρεία.
Είχε φτάσει σε κάποιο αδιέξοδο όλη η συζήτηση. Η Διαιτησία - που γίνεται και από τις δυο πλευρές συναινετικά με την έννοια ότι μπήκαν και η άλλη πλευρά στην Διαιτησία - θα αποσαφηνίσει τα δύο επίμαχα θέματα της σύμβασης: τα οποία είναι η καθετοποίηση της δραστηριότητας  - όχι απλή εξόρυξη και εξαγωγή...

Αλέξανδρος Κλώσσας: τι εννοείτε καθετοποίηση για να το καταλάβει και ο κόσμος...
 

ΚΑ: ...και εμείς...

ΓΣ: καθετοποίηση σημαίνει ότι αντι να βγάλω, να εξορύξω την πρώτη ύλη που έχει η Χαλκιδική και να τα στείλω στο εξωτερικό για επεξεργασία...

(ΑΚ: στην Τουρκία
ΓΣ: όπου...
ΑΚ: στην Τουρκία τα έστελνε η Eldorado)

...θα πρέπει να φτιάξω και το εργοστάσιο που θα παράγει καθαρό χρυσό και καθαρό μέταλλο και χαλκό και ότι άλλο έχει η περιοχή στην Ελλάδα.

ΑΚ: αυτό είναι μια δέσμευση της εταιρείας... δεν είναι;

ΓΣ: αυτό είναι λοιπόν η διαφορά του πρώτου από το δευτερο, το 80% της προστιθέμενης αξίας είναι το δεύτερο στάδιο, άρα, αυτό είναι μέρος της σύμβασης και πρέπει να γίνει, και το δεύτερο είναι κάνοντας αυτό ότι δεν εγείρονται περιβαλλοντικά θέματα.
Και τα δυο θέματα είναι στην Διαιτησία.
Ήταν επιβεβλημένη να γίνει έτσι και να...

ΚΑ: Η κρίση που δημιούργησε η εταιρεία πως κρίνεται, δλδ, ενώ είχε τα στοιχεία ενώ είχε τη διαδικασία είχατε θεματα στο υπουργείο, κατέβηκαν οι μεταλλωρύχοι, κατέβηκαν έγινε κατάληψη του γραφείου του υπουργείου...

ΓΣ: έ, εντάξει αυτό το θέμα  επέλεξε η εταιρεία να κλιμακώσει - με την επίκληση της αναστολής των δραστηριοτήτων της. Εμείς το χειριστήκαμε με βάση τα πραγματικά δεδομένα. Εμείς είχαμε δεσμευτεί από τον Αύγουστο  ότι θα πάμε σε Διαιτησία, ότι θα δώσουμε τις άδειες της Ολυμπιάδας κι ότι δεν θα δώσουμε τις άδειες των Σκουριών όσο κρατάει η Διαιτησία. Αυτό το είχαμε προαναγγείλλει και έγινε μια τεράστια φασαρία με την αναστολή ενώ κατ ουσίαν το πεδίο ήταν γνωστό και γι αυτό και την χαρακτήρισα λίγο πυροτέχνημα.

ΑΚ: η Διαιτησία μήπως ήταν ένα πολιτικό τερτίπι για να αποφύγει την πίεση ο ΣΥΡΙΖΑ του να δώσει την άδεια στις Σκουριές που ήταν πριν να γίνετε κυβέρνηση ένα πολύ σημαντικό πολιτικό ζήτημα για σας;


ΓΣ: Οι Σκουριές έχουν νόημα και όλοι το καταλαβαίνουμε αν έχουμε το πλήρες επενδυτικό σχέδιο - με το εργοστάσιο μεταλλουργίας. Υπενθυμίζω ότι επειδή είναι πολύ παλιά η ιστορία αυτή ότι η προηγούμενη εταιρεία που είχε αναλάβει αυτό το έργο απέτυχα να αποδείξει ότι μπορεί να παράξει χρυσό με μέθοδο αποδεκτή περιβαλλοντικά. Γιατί χρησιμοποιούσε κυάνιο. Αυτή η εταιρεία ισχυρίζεται ότι μπορεί να γίνει, ότι μπορεί να προχωρήσει - έτσι λέει η σύμβαση - με μια συγκεκριμένη μέθοδο. Η διαιτησία καλείται να επιλύσει αυτό το πρόβλημα που αποτελούσε μέρος της διαμάχης κυβέρνησης και εταιρείας εδώ και πολλά χρόνια.
Η Διατησία θα το επιλύσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο άρα θα έχουμε μια καθαρή εικόνα...

ΚΑ: Να σας κάνω μια ερώτση από το παρελθόν τώρα:  Τσάμπα πηγαίναμε και διαδηλώναμε (εγώ δλδ) στις Σκουριές;

ΓΣ: Τι εννοείτε;

ΚΑ: Εννοώ ότι όταν εγώ ανέβηκα πάνω (ήμουν στο Κόκκινο τότε και ανεβηκα πάνω και διαδήλωσα, φάγαμε πολύ χημικό) ήταν για να μην γίνει αυτό το πράγμα. Θέλω να πω στους ακροατές ότι όποιος πάει στην Χαλκιδική και δει πως είναι το βουνό θα πάθει η καρδιά του. Ναι θα πάθει, αυτό είναι ειλικρινές που λέμε.
Θέλω να σας πω τώρα και μεταξύ μας ότι είχα πάει μάλλον έτσι, με διπλό συναίσθημα... "Μηπως πρέπει να γίνει"; Γενικώς, όχι με τους όρους του Σαμαρά των προηγούμενων.

ΑΚ: Αλλά μια επένδυση να γίνει...

ΚΑ: "Μήπως να γίνει"... Αλλά όταν το είδα, ζορίστηκα.


ΓΣ: Εντάξει, καταλαβαίνετε όμως ότι και αυτό το θέμα πρέπει να έχει μια ασφαλή βάση πάνω στην οποία θεσμικά, νομικά και ουσιαστικά πρέπει να συζητηθεί και να επιλυθεί δλδ το περιβαλλοντικό είναι ένα πάρα πολύ ισχυρό...

ΚΑ: Με πήγατε εκεί...
Εγώ θέλω να ξέρω αυτό: υπάρχει σήμερα η μελέτη;
δλδ θυμάμαι (...) είχα ρωτήσει τότε τον τότε δήμαρχο Πάχτα αν υπάρχει μελέτη που να λέει τα αντισταθμιστικά στο περιβάλλον, δλδ τόσο-τόσο, γιατί εκεί ζουν ψαράδες - δεν είναι μόνο ο τουρισμός  - είναι οι ψαράδες είναι οι υλοτόμοι είναι η αγροτική παραγωγή.
Έχουμε τέτοια μελέτη κε Υπουργέ;


ΓΣ: Υποτίθεται ότι, όχι υποτίθεται, η περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου η οποία είχε γίνει κάποια στιγμή συνολικά, έχει συνυπολογίσει διάφορες παραμέτρους, αποτιμά δλδ συνολικά την επίπτωση στο περιβάλλον  - από την άλλη πλευρά, ο τρόπος εξόρυξης αν έχει περιβαλλοντικό αντίκτυπο διαχειρίσιμο - γιατί δεν υπάρχει εξόρυξη που δεν έχει αντίκτυπο στο περιβάλλον, το καταλαβαίνουμε - ή αν η μεταλλουργεία μπορεί να γίνει με έναν τρόπο και μια μέθοδο όπου δημιουργεί μεγάλη ασφάλεια περιβαλλοντική, ότι δεν θα υπάρξει μια διαρροή αρσενικού ή διάφορα άλλα πράγματα που όλοι καταλαβαίνουμε...
Νομίζω ότι αυτά είναι τα επίμαχα θέματα τα οποία είχαν τεθεί από τις δυο πλευρές, είχαν συρθεί (...) έχουν επιλυθεί,  έγινε προσπάθεια - διαφορετικές προσεγγίσεις από το Δημόσιο και την εταιρεία - να επιλυθούν δικαστικά, αυτό δεν είναι πλέον η καλύτερη μέθοδος γιατί δεν παράγει... και νομίζω ότι σε αυτή τη φάση η Διαιτησία καλείται να επιλύσει αυτά τα θέματα.

ΚΑ: Πότε θα κλείσει αυτή η ιστορία;

ΓΣ: Τρεις μήνες είναι, είναι σύντομη.

ΚΑ Από σήμερα δλδ σε τρεις μήνες;

ΓΣ: Ναι τέλη Ιανουαρίου αρχές Φεβρουαρίου, είναι σύντομη η διαδικασία εκτός αν κάποια πλευρά ζητήσει παράταση έναν μήνα ή και το δικαστήριο το ίδιο.

ΑΚ: Αν μπορούσατε να φύγει η εταιρεία χωρίς να αποζημιωθεί και να έβρισκαν οι 5000 ή όσοι είναι οι ανθρωποι  που δουλεύουν στα μεταλλεία, δουλειά την επόμενη μέρα, θα λέγατε "τέλος η εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές";

ΚΑ: Ωραία ερώτηση! ...ερώτηση παγίδα είναι...

ΓΣ: Θα απαντήσω στην ερώτηση γιατί τα ορυχεία είναι μέρος του υπουργείου και ο εξορυκτικός τομέας στην Ελλάδα είναι πολύ σημαντικός κλάδος  - άρα θα κρατούσα ισχυρές αποστάσεις από οποιονδήποτε που θεωρεί ότι ορυχεία δεν πρέπει να υπάρχουν και δεν πρέπει να γίνονται εξορύξεις. Είναι μέρος της ελληνικής οικονομίας.
Είμαστε όμως όλοι συνυπεύθυνοι όταν και εφόσον υπάρχει εξορυκτική δραστηριότητα να είμαστε σίγουροι ότι δεν έχει αντίκτυπο στις άλλες δραστηριότητες που λέτε και στις τοπικές κοινωνίες και κυρίως ότι δεν δημιουργεί την ελάχιστη απαραίτητη συναίνεση στις τοπικές κοινωνίες γιατί στο τέλος της μέρας οι τοπικές κοινωνίες παίζουν καθοριστικο ρόλο.

ΚΑ: Δεν έχω άλλο να ρωτήσω για τις Σκουριές γι αυτό θα μείνω σε δυο ερωτήσεις ακροατών μας: 

Τι μένει στην Ελλάδα από το τελικό προϊόν σαν τελική αξία; 
Και τι παίρνει η εταιρεία; 
Στο κομμάτι της διαπραγμάτευσης λέει για τις Σκουριές...

ΓΣ: Η Ελλάδα, πέρα από το ποσοστό που έχει στην εκμετάλλευση, εάν είναι καθετοποιημένο το σύστημα, παίρνει όλους τους φόρους και μέρος της προστιθέμενης αξίας που προκύπτει.
Αρα έχει τεράστια σημασία εάν η δραστηριότητα είναι 100 ευρώ σε όλο τον κύκλο του επενδυτικού σχεδίου ή εάν είναι 15 ευρώ, το οποίο παράγεται και εξάγεται. Έχει τεράστια διαφορά, είναι πολύ μεγάλα τα μεγέθη:
Μιλάμε για έναν κύκλο δραστηριότητας που υπολογίζεται ότι στο σύνολό του είναι της τάξης των 20 δισ. ευρώ. Δεν είναι μικρά μεγέθη είναι μεγάλα μεγέθη...


ΚΑ: Συν τις θέσεις εργασίας... το φορολογικό κλπ


ΓΣ: Ναι όλος αυτός ο κύκλος εργασιών



 

1:19:44
 *Ακολουθεί ερώτηση για τα Αιολικά Πάρκα σε Πάρο και Νάξο 





Αγωγός TAP: "Πάνω από τα κορμιά μας"


των Jo Ram και Sarah Shoraka*

Στις 18 Οκτωβρίου*, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη (EBRD) και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (EIB) θα ψηφίσουν για την χορήγηση δανείων ύψους 500 εκατομμυρίων δολαρίων και 2 δισεκατομμυρίων ευρώ αντίστοιχα, για την χρηματοδότηση του Νότιου Διάδρομου Φυσικού Αερίου (SGC), στον οποίο κύριος εργολάβος είναι η BP. Ο διάδρομος θα αποτελείται από μεγα-αγωγούς μήκους 3500 χιλιομέτρων που θα μεταφέρουν 16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ανά έτος από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη.

Αν προχωρήσει η δανειοδότηση από την EIB, θα είναι το μεγαλύτερο δάνειο που έδωσε η τράπεζα σε ένα μόνο έργο. Η χρονική στιγμή για την απόφαση χορήγησης αυτών των δανείων δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη – οι τοπικές αντιστάσεις στο έργο αυξάνονται και αποκαλύψεις από έρευνες όπως αυτή για το Global Laundromat Scandal1 ανέδειξαν το ρόλο που έπαιξαν οι δωροδοκίες και η διαφθορά στη δημιουργία αυτού του γιγαντιαίου αγωγού αερίου.

Το ελληνικό τμήμα – γνωστό ως Trans Adriatic Pipeline (TAP) – διασχίζει εξαιρετικά γόνιμη αγροτική γη στην βορειοανατολική Ελλάδα. Εδώ οι κοινότητες και οι ιδιοκτήτες της γης δεν ρωτήθηκαν για το σχέδιο

Ταξιδέψαμε τον Ιούνιο στην Ελλάδα για να μιλήσουμε στους αγρότες και τους κατοίκους για τις διαμαρτυρίες τους και τις ειρηνικές δράσεις να εμποδίσουν την κατασκευή του αγωγού.

Περπατώντας κατά μήκος της πανέμορφης προκυμαίας, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Θεσσαλονίκης, είναι εύκολο να ξεχάσεις τις μεγάλες οικονομικές περικοπές που επιβλήθηκαν από την τρόικα και την επακόλουθη κοινωνική κρίση στην Ελλάδα. 


Ο αγωγός παρουσιάζεται σαν πανάκεια με την υπόσχεση ξένων επενδύσεων, θέσεις εργασίας και φθηνότερη ενέργεια αλλά η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Το έργο εξαρτάται από την μαζική δημόσια υποστήριξη σε μορφή δανείων και επιδοτήσεων και δεν θα αυξήσει την τροφοδοσία της Ελλάδας σε αέριο. Οι θέσεις εργασίας στον αγωγό θα είναι κυρίως προσωρινές αλλά οι επιπτώσεις στις κοινότητες κατά μήκος του αγωγού θα είναι μόνιμες. 



Το ταξίδι μας ξεκινά στη Καβάλα. Εδώ, οι γεωργοί φοβούνται πως θα χάσουν τις δουλειές τους, τη γη τους και τα σπίτια τους. Σε μια περίπτωση ο ιδιοκτήτης μιας έκτασης δεν γνώριζε καν πως ο αγωγός θα περνούσε μέσα από τη γη του, μέχρι που η εταιρεία εμφανίστηκε με εκσκαφείς. Πολλοί μιλάνε για εκφοβιστικές τακτικές από την εταιρεία (TAP), την έλλειψη κυβερνητικής επίβλεψης και το καταστροφικό οικονομικό μοντέλο που ακολουθείται.

Αν και προσφέρεται οικονομική αποζημίωση σε κάποιους αγρότες, πολλοί νοιώθουν πως είναι ανεπαρκής και δεν θα καταφέρει ποτέ να αναπληρώσει την μη αναστρέψιμη και μόνιμη αλλαγή στην αγροτική οικονομία που θα προκαλέσει ο αγωγός. Για τους αγρότες, είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου και βάζουν τους εαυτούς τους μπροστά από τις μπουλντόζες για να σταματήσουν την κατασκευή.

Στις Σέρρες, έχουν ξεσπάσει διαμαρτυρίες. Ένας σταθμός υγροποίησης έχει σχεδιαστεί εκεί σε μια πλημμυρική περιοχή και οι ανησυχίες για την ασφάλεια των κοινοτήτων έχουν αγνοηθεί. Ο σταθμός θα είναι κοντά σε χωριά και δεν υπάρχει σχέδιο εκτατής ανάγκης. Προσπάθειες να καταστήσουν οι τοπικές αρχές τον TAP υπόλογο έχουν αποτύχει.

Η ιστορία είναι ίδια παντού, σε όλη την διαδρομή του αγωγού, με κοινότητες να μιλάνε για την έλλειψη ενημέρωσης και την καταστολή. Στην Αλβανία, υπάρχει εκτεταμένη τοπική δυσαρέσκεια2 και στην Ιταλία, οι κάτοικοι αντιστέκονται στις δυνάμεις καταστολής της αστυνομίας που με την βία προσπαθούν να επιβάλουν την κατασκευή3.

Μόλις τον προηγούμενο μήνα η έρευνα4 του Guardian για το «πλυντήριο» του Αζερμπαϊτζάν αποκάλυψε χιλιάδες κρυφών πληρωμών, ύψους 2,2 δισεκατομμυρίων λιρών από την κυβερνητική ελίτ του Αζερμπαϊτζάν προς Ευρωπαίους μέσα από ένα δίκτυο αδιαφανών βρετανικών εταιρειών. Τον περασμένο Απρίλιο μια έρευνα5 που δημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό L’Espresso έφερε στην επιφάνεια ένα πυκνό δίκτυο από διασυνδέσεις που συνδέουν ολιγάρχες του Αζερμπαϊτζάν με εταιρείες κοντά στον Erdogan και τον Putin. Πολλές από τις τουρκικές εταιρείες που εμπλέκονται στο έργο είναι ήδη γνωστές για την σκοτεινή ιστορία της διαφθοράς τους6.

Ο αγωγός επίσης απειλεί να καταπατήσει διεθνώς συμφωνημένους στόχους για το κλίμα σε μια εποχή που η ζήτηση φυσικού αερίου στην Ευρώπη μειώνεται. Η ευρωπαϊκή Έκθεση για την Ενέργεια7 προειδοποιεί, ενάντια στην υποστήριξη υποδομών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε «εγκατάλειψη επενδύσεων» και στον «εγκλωβισμό στον άνθρακα». Γιατί λοιπόν αυτό το έργο προωθείται εναντίον στην θέληση των κοινοτήτων και εις βάρος των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ενός ασφαλούς κλίματος; Γιατί η ΕΕ και οι δημόσιες τράπεζες της δείχνουν αξιοσημείωτη υποστήριξη για τον αγωγό, χαρακτηρίζοντάς το «έργο κοινού συμφέροντος» και αγνοούν τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων9;

Στο Αζερμπαϊτζάν, όπου ξεκινά ο μεγα-αγωγός, το έργο θα επιτρέψει στο καθεστώς Aliyev να διατηρήσει την δικτατορία του – τα τελευταία 23 χρόνια το καθεστώς έχει μεταφέρει 48 από τα 135 δισεκατομμύρια κρατικών εσόδων από την εξαγωγή ορυκτών καυσίμων σε εξωχώριους φορολογικούς παραδείσους9. Για την βιομηχανία ορυκτών καυσίμων και ιδιαίτερα την BP, ο αγωγός αυτός αλλά και άλλα προγραμματισμένα έργα υποδομής, θα επιτρέψουν τον εγκλωβισμό στη χρήση ορυκτών καυσίμων για τα επόμενα 40 χρόνια, εδραιώνοντας την θέση της καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ευρώπη εγκαταλείπουν το κάρβουνο. Αυτός είναι ο λόγος πίσω από τον μύθο10 που προωθεί η βιομηχανία ορυκτών καυσίμων πως το φυσικό αέριο είναι καθαρό καύσιμο, απαραίτητο για την μετακίνηση στις ανανεώσιμες παρά τις επικίνδυνες εκπομπές μεθανίου11 από την χρήση φυσικού αερίου που λένε το αντίθετο.

Ισχυρά συμφέροντα από εταιρείες ορυκτών καυσίμων όπως η BP, στις Ευρωπαϊκές χώρες και στις δημόσιες τράπεζες, προωθούν αυτό το γιγαντιαίο έργο ενάντια στην θέληση των κοινοτήτων και απειλούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ένα ασφαλές κλίμα. Οι κοινότητες αυτές στην Ελλάδα είναι στην πρώτη γραμμή ενός αγώνα για το Ευρωπαϊκό ενεργειακό μέλλον. Στις 19 Οκτωβρίου, η EBRD και η EIB θα πράξουν με σύνεση και δεν θα εγκρίνουν αυτά τα μεγα-δάνεια για αυτόν τον μεγα-αγωγό


*πηγή: null   Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα openDemocracy. Ο Jo Ram και η Sarah Shoraka είναι ακτιβιστές στην οργάνωση Platform. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (φώτογραφία: Alessandra Tomassi) 
 
**Ενημέρωση: το συμβούλιο της EBRD ενέκρινε το δάνειο στις 18 Οκτωβρίου12, ενώ η EIB επιβεβαίωσε πως ανέβαλε την ψήφιση των δανείων στις 18.10

Δείτε: Stop European support for the Trans-Adriatic Pipeline (TAP)

Φόρμα συγκέντρωσης υπογραφών για την μη κατασκευή του TAP


https://www.theguardian.com/world/2017/sep/06/southern-gas-corridor-is-the-missing-piece-of-azerbaijani-laundromat-puzzle
https://www.banktrack.org/project/transadriatic_pipeline/pdf
https://www.opendemocracy.net/can-europe-make-it/sarah-shoraka/south-italian-villages-fight-against-fossil-fuel-industry
https://www.theguardian.com/world/2017/sep/04/uk-at-centre-of-secret-3bn-azerbaijani-money-laundering-and-lobbying-scheme
http://espresso.repubblica.it/inchieste/2017/04/18/news/the-pipeline-of-the-three-regimes-1.299786
http://www.counter-balance.org/revealed-the-eus-flagship-energy-project-is-built-by-companies-with-a-legacy-of-corruption/
https://www.e3g.org/library/what-did-we-learn-from-the-state-of-the-energy-union-report
http://europa.eu/rapid/press-release_IP-16-541_en.htm
http://www.rai.it/dl/docs/1481650085978caviar_democracyOKOK.pdf
http://platformlondon.org/2017/05/17/bp-bob-dudley-gas-climate-change/
https://www.youtube.com/watch?v=uiRzukC6tpk
https://www.ft.com/content/533fc822-b3db-11e7-a398-73d59db9e399
 

Δείτε επίσης:
Jo Ram: Αρχές πεταμένες στον αγωγό
Sarah Shoraka: Ο αγώνας ενός ιταλικού χωριού εναντίον της BP
No Tap, Italia


ΤΥΧΑΙΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...